ಬಿಲ್ಲು-ಬಾಣಗಳು, ಈಟಿ, ಕತ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿದ್ದ ಸೀತಾರಾಮ್‌ ರಾಜು

ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಇಂದಿಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಸವಾಲೊಡ್ಡಿದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯ ವೀರಗಾಥೆಯೊಂದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಳಿಯ ಕಥೆ (ಈಗ ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣಂ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದೆ), ಈ ದಾಳಿಯ ವೇಳೆ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಪೊಲೀಸ್‌ ಠಾಣೆಯ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಹೊಸ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದು ಬ್ರಿಟಿಷರ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಯ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ಸಹ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಬೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಅವರ ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತದ ಕಾರ್ಮಿಕ, ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹತಾಶೆಯ ವಾತಾವರಣದ ನಡುವೆ, ಅಲ್ಲೂರಿ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು. ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಯೋಜಿತ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಬ್ರಿಟಿಷರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ, ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ತನ್ನ ಹೋರಾಟವು ಕೇವಲ ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲ, ತತ್ವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ದಾಳಿಯ ಮೊದಲು ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತೀಯ ಯುದ್ಧ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ದಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಕೇವಲ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ರಹಸ್ಯ ದಾಳಿಕೋರರನಲ್ಲ, ಪವಿತ್ರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸುವ ವೀರ ಯೋಧ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು, ಆಗಸ್ಟ್ 21, 1922 ರಂದು ಆಗ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಪೆದ್ದವಲಸದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಮರುದಿನ ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಕಡೆಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದು ಅಲ್ಲ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮೌನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಒಬ್ಬ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು.

ಆಗಸ್ಟ್ 22, 1922 ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸೂರ್ಯ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಸಮಯ, ಸುಮಾರು 300 ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಗುಂಪು ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯಿತು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಂಪು ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಗಮ್ ಮಲ್ಲು ಡೋರಾ, ಗಮ್ ಗಂಟಮ್ ಡೋರಾ, ಕಂಕಿಪತಿ ಸರ್ಬಣ್ಣ, ಸಿಂಗಡು, ಮಾಮಿಡಿ ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಮತ್ತು ಜಗ್ಗಿ ವೀರಯ್ಯ ಡೋರಾ ಮುಂತಾದ ಧೀರ ಬುಡಕಟ್ಟು ಯೋಧರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಂಘಟಿತ ಪಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಬಳಿ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಅವರ ಸೈನ್ಯವು ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳು, ಈಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿತು. ಸೀಮಿತ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಗರಿಷ್ಠಗೊಳಿಸುವುದು ಅವರ ತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 300 ಜನರ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಅಲ್ಲೂರಿ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಬಳಿ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಕೊರತೆಯಿದ್ದರೂ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪೊಲೀಸರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪಾವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಪೊಲೀಸರು ಓಡಿಹೋದರು. ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಈಗ ಅಲ್ಲೂರಿ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಮತ್ತು ಅವರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸೈನ್ಯದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಈ ದಾಳಿಯ ನಂತರ, ರಾಜು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹಚರರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದ್ದ 11 ಫಿರಂಗಿಗಳು, 5 ಕತ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು 1,390 ಕಾರ್ಟ್ರಿಜ್‌ಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ದಾಖಲೆ ರೆಜಿಸ್ಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಮರಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿನ ದಾಖಲೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಏನು ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ, ಸಹಿ ಹಾಕಿದರು. ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಅಲ್ಲೂರಿ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ನೀಡಿದ, “ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಯುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೋರಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ”  ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು.

ರಾಜೂ ಕೇವಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಸವಾಲೊಡ್ಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಕಾರಣ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳು, ಈಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರು ಬಂದೂಕುಗಳು ಮತ್ತು ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳ ಕೊರತೆ ಎದುರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ತಮ್ಮ ತಂತ್ರವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರು, ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸ್ವಂತ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಬಳಸಿದರು. ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ತಂತ್ರದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವಾಯಿತು. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಘಾತೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಈಗ, ಅವರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ದಂಗೆಕೋರರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸವಾಲು ಹಾಕುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಪಡೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರು.

ಚಿಂತಪಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೂ, ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೈನ್ಯವು ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮ ದಾಳಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿತು. ಅವರು ರಾಜವೊಮ್ಮಂಗಿ ಮತ್ತು ಅಡ್ಡತೀಗಳ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಎಂದಿನಂತೆ, ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ದಾಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ, ನಂತರ ಅವರು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿವರಗಳ ಪತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳಿಸಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜುಗೆ 10,000 ರೂಪಾಯಿಗಳ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಆದರೆ ಅವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜುವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು 4 ಮಿಲಿಯನ್ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರು.

ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜುವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಅಸಮರ್ಥತೆಯಿಂದ ಹತಾಶೆಗೊಂಡ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಮೇ 7, 1924 ರಂದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಶರಣಾದರು. ಆದರೆ ಕ್ರೂರ ಹಿರಿಯ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಗುಡಾಲ್, ನಿರಾಯುಧ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜುವನ್ನು ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಕೊಂದರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಜುಲೈ 4, 1897 ರಂದು ಜನಿಸಿದ ಸೀತಾರಾಮ ರಾಜು ಕೇವಲ 27 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು.