ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿದ್ದ ಗೌರವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ ಈ ಕಥೆ

ಯುದ್ಧದ ನಡುವೆಯೂ ರಾಜನೊಬ್ಬ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಕತ್ತಿಯಷ್ಟೇ ಹರಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಮೊಘಲ್ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ತನ್ನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ಆ ಕ್ಷಣ ಇತಿಹಾಸ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯಾಯಿತು. ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಗೌರವದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಕಥೆ, ನಿಜವಾದ ಧೈರ್ಯವು ಹೋರಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 

ಅದು 1667 ರ ವರ್ಷ. ಮರಾಠಾ ಸೈನ್ಯವು ಬಿಜಾಪುರದ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಮುಲ್ಲಾ ಅಹ್ಮದ್‌ನ ಕೋಟೆ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಕಲ್ಯಾಣ್ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು. ಕಮಾಂಡರ್ ಅಬಾಜಿ ಸೊಂದೇವ್ ತನ್ನ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದ. ಶತ್ರುಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿತು. ಈ ನಡುವೆ, ಮುಲ್ಲಾ ಅಹ್ಮದ್‌ನ ಸೊಸೆ, ಯುವ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆ, ಮರಾಠಾ ಯೋಧರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಅಬಾಜಿ ಸೋಂದೇವ್ ಅವಳು ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ. ತಕ್ಷಣ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪುಣೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಿದ. ಪ್ರಯಾಣದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಅವಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. ಅವಳನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಭದ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಾರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.

ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯು ಪುಣೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಇಡೀ ಆಸ್ಥಾನವು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅಬಾಜಿ ಸೋಂದೇವ್ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ. ಈ ಉಡುಗೊರೆ ಕಲ್ಯಾಣ್ ಮೇಲೆ ಅವರ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ಶಿವಾಜಿ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರು ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆಸ್ಥಾನವು ಮೌನವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಮಹಾರಾಜರು ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಮೌನವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ನಂತರ, ಕ್ರಮೇಣ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಹೊಳಪು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರು ಅಬಾಜಿ ಸೋಂದೇವ್ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಾ, ಈ ಉಡುಗೊರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದು, ಆದರೆ ಯಾವುದೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಮಹಾರಾಜರು ಮುಂದೆ ಬಂದು ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಬಳಿ ಹೇಗಿದ್ದಿ ಮತ್ತು ಏನಾದರು ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತಿದ್ದೀಯೇ ಎಂದು ನಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದರು. ನಂತರ, ಅವರು ಇಂದಿಗೂ ಜನರನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು, “ನನ್ನ ತಾಯಿ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ”. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಇಡೀ ಆಸ್ಥಾನವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡಿತು. ಮಹಾರಾಜರು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಅವಳಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಆಭರಣಗಳು, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಬಲವಾದ ಬೆಂಗಾವಲು ಪಡೆಯನ್ನು ಸಹ ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಲು ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.

ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ಈ ನಡೆ ಇಡೀ ಸ್ವರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ನಿಯಮವಾಯಿತು. ಭವಿಷ್ಯದ ಯಾವುದೇ ದಾಳಿ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಲೂಟಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಘಟನೆಯು ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸಹ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಎಂತಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಈ ಕಥೆ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಸ್ವರಾಜ್ಯವು ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನ್ಯಾಯ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಇದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಗೌರವದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುವಾಗ, ನಿಜವಾದ ನಾಯಕನು ಶತ್ರುವಿನ ಸೊಸೆಯನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಘಟನೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿವಾಜಿಯ ಕಟ್ಟಾ ವಿಮರ್ಶಕ ಖಾಫಿ ಖಾನ್‌ನಂತಹ ಮೊಘಲ್ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಸಹ ಇದನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು, ಇದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿದರು. ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇದು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಗಮನಾರ್ಹ ಉದಾಹರಣೆಯು ಇಂದಿಗೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವೀಯತೆ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಫೆಬ್ರವರಿ 19, 1630 ರಂದು ಜನಿಸಿದ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರು ಜೂನ್ 6, 1674 ರಂದು ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು. ಈ ದಿನದಂದು ಶಿವಾಜಿ ಹಿಂದವಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವರ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ನಂತರ, ಅವರಿಗೆ ಛತ್ರಪತಿ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ಏಪ್ರಿಲ್ 3, 1680 ರಂದು ರಾಯಗಡ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ 50 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು.