ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ನೆಹರೂ ನಿರ್ಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಪ್ರಭಾವ ?

ಮೇ 16, 1949 ರಂದು, ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯೊಳಗಿನ ವಾತಾವರಣ ಉದ್ವಿಗ್ನಗೊಂಡಿತು. ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು, ಭಾರತವು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಭಾಗವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುವಂತೆ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕೇಳುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಿತು.

ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ, 1947 ರಲ್ಲಿ, ಭಾರತವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು, ನೆಹರು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಬ್ಯಾಗೇಜ್‌ನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಂಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೆಹರು ಕೊನೆಗೆ ಅದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವತ್ತ ಸಾಗಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಿಂದಿನ ಕೊನೆಯ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಲಾರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಮತ್ತು ಲೇಡಿ ಎಡ್ವಿನಾ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಲೇ ಬೇಕು.

1947 ರಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತವು ಭಾರತವನ್ನು ತೊರೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೆಹರೂ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆಯ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ – ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನ ಭಾಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯಾಗಿದ್ದ ದೇಶಗಳ ಸಂಘವಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನೇ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಬಗ್ಗೆ ನೆಹರು ಅವರ ನಿಲುವು ನಿಸ್ಸಂದಿಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು.: “ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಾಮಗಳಾದರೂ, ಯಾವುದೇ ಊಹಿಸಲಾಗದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಭಾರತ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದು ಅವರ ದೃಢ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಾನು ಹೋರಾಡಿದ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಡಳಿತದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಭಾರತ ಬಯಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತವು ಭಾರತದ ಕೊನೆಯ ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಗವರ್ನರ್ ಜನರಲ್ ಲಾರ್ಡ್ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದ ಸುಗಮ ವರ್ಗಾವಣೆಯನ್ನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಭಾರತವನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತರುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿತು.

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನಿ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಅಟ್ಲೀ ನೇತೃತ್ವದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತ್ವರಿತ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಎಂದು ನಂಬಿಸಿದರು. ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತವು ಸ್ವ-ಆಡಳಿತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜನನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ರಚನೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರನ್ನು ಮನವೊಲಿಸುವುದು ಒಂದು ಕಷ್ಟಕರ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಮಾರ್ಚ್ 22, 1947 ರಂದು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಲೇಡಿ ಎಡ್ವಿನಾ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ದೆಹಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಿದರು.

ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್‌ರ ಪ್ರಭಾವ

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಲಾರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವರು ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ನಿರ್ಗಮನ ಯೋಜನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಧ್ವನಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರ ಮನ ಗೆಲ್ಲುವುದರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ನೆಹರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಔಪಚಾರಿಕ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿದರು.

1947 ರ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಉದ್ವಿಗ್ನ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗಾವಣೆಗೆ ಅಂತಿಮ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಹಲವಾರು ಕರಡು ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಗಳನ್ನು ನೆಹರೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಆರಂಭಿಕ ಕರಡನ್ನು ನೋಡಿದ ಅವರು ಅದನ್ನು “ಭಾರತದ ಬಾಲ್ಕನೈಸೇಶನ್” ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವರ ಹಿರಿಯ ಭಾರತೀಯ ಸಹಾಯಕ ವಿ.ಪಿ. ಮೆನನ್ ತಮ್ಮ ದಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫರ್ ಆಫ್ ಪವರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಂತೆ, ನೆಹರು ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಲಿಖಿತವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡರು. ನಂತರ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಕರಡನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆಹರೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಸಭೆಗಳು ದೆಹಲಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್‌ನ ಬೇಸಿಗೆ ರಾಜಧಾನಿ ಸಿಮ್ಲಾದಲ್ಲಿಯೂ ಹಲವಾರು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆದವು. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ನೆಹರೂ ಮತ್ತು ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ನಡುವೆ ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲಾಯಿತು, ನೆಹರೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಗೆ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

ಈ ನಡುವೆ, ಲೇಡಿ ಎಡ್ವಿನಾ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ದೆಹಲಿಗೆ ಬಂದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಎಡ್ವಿನಾ ನೆಹರೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಕಟ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರು. ಎಡ್ವಿನಾ ನೇರವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ನೆಹರೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಔಪಚಾರಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾದಗಳನ್ನು ಎಡ್ವಿನಾ ಬಲಪಡಿಸಿದರು. ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ನೆಹರೂ ಅವರ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.

ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ಸ್ ಮತ್ತು ನೆಹರೂ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅಲೆಕ್ಸ್ ವಾನ್ ಟುಂಜೆಲ್‌ಮನ್‌ರಂತಹ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್‌ರ ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳಿಗೆ ನೆಹರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಎಡ್ವಿನಾ ನೇರವಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನೆಹರು ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವಂತೆ ಮನವೊಲಿಸಿದರು. ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಕಾರ ರಿಚರ್ಡ್ ಹಫ್ ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ನೆಹರು ಮತ್ತು ಎಡ್ವಿನಾ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಮಾತುಕತೆಗಳ ಮೇಲೆ “ಆಳವಾದ ಪರಿಣಾಮ” ಬೀರಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೆಹರೂ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಎಡ್ವಿನಾ ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಸದಸ್ಯತ್ವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನವೊಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿವೆ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ವಿ.ಪಿ. ಮೆನನ್ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಪುರಾವೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಭಾವವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ಆಗಸ್ಟ್ 15, 1947 ರಂದು ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದಾಗ, ಅದು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಭಾರತದ ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಆಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ ಅದರ ರಾಜನಾಗಿ ಮತ್ತು ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಸ್ವತಃ ಗವರ್ನರ್-ಜನರಲ್ ಆಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಲಂಡನ್ ಘೋಷಣೆ ಮತ್ತು 1949 ರ ನಿರ್ಧಾರ

ಭಾರತವು ತನ್ನ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಜನವರಿ 26, 1950 ರಂದು ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗುವ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮೊದಲು, 1949 ರಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ರೂಪಾಂತರ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಭಾರತವನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅದರ ನಾಯಕರು ಏಪ್ರಿಲ್ 1949 ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ಈ ಘೋಷಣೆಯು ಭಾರತವು ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. “ಬ್ರಿಟಿಷ್” ಎಂಬ ಪೂರ್ವಪ್ರತ್ಯಯವನ್ನು ಸಹ ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಈಗ “ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ, ರಾಜನು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ.

ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಾರತವು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ನೆಹರು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು – ಲಾರ್ಡ್ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಮತ್ತು ಲೇಡಿ ಎಡ್ವಿನಾ ಅವರ ಪ್ರಭಾವವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೇ 16, 1949 ರಂದು, ನೆಹರು ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಭಾಗವಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಘಾತ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನೆಹರು ಇದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು. “ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಸದಸ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವು ಬ್ರಿಟನ್‌ ಬಗೆಗಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಹಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ . ಆದರೆ ಈಗ ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗಿದೆ; ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಬದಲಾಗಿದೆ; ಯುರೋಪ್ ಬದಲಾಗಿದೆ; ಭಾರತ ಬದಲಾಗಿದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ…” ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು “ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಬಣಕ್ಕೆ ಸೂಚ್ಯ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು” ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದರೆ, ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಪದೇ ಪದೇ ವಿಫಲವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಶ್ಯಾಮಾ ಪ್ರಸಾದ್ ಮುಖರ್ಜಿ ವಾದಿಸಿದರು.

ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ಗೆ ಸೇರುವುದರ ವಿರುದ್ಧದ ಈ ವಾದಗಳು ಇಂದು ನಿಜವಾಗಿವೆ. ಭಾರತವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಿಟನ್‌ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಉದ್ದೇಶಗಳಿವೆ; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿಲ್ಲ. ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸದಸ್ಯತ್ವವು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದಂತೆ ವ್ಯಾಪಾರ, ಭದ್ರತೆ ಅಥವಾ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ನೀಡಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಹಿಂದೂಫೋಬಿಯಾ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿದೆ. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಧಾನಿ ವಿನ್‌ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಹಿಂದೂಗಳು “ದುಷ್ಟ ಜನಾಂಗ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು ಮತ್ತು “ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬಾಂಬರ್‌ಗಳು” ಬರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮವು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಹಿಂದೂದ್ವೇಷಿಯಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಅನುದಾನಿತ ಬಿಬಿಸಿ, ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಕೋಮುವಾದಿ, ಅನಾಗರಿಕ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಯುಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಅಂಶಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರ ವಿರುದ್ಧ ವಿನಾಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಪಂಜಾಬ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳು ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯ ರಾಯಭಾರ ಕಚೇರಿಯ ಮೇಲೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪೊಲೀಸರು ವಿಧ್ವಂಸಕ ಕೃತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿಲ್ಲ. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಭಾರತದಿಂದ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರ ಭೇಟಿಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಾವು ಗಳಿಸಿದ್ದು ಏನು?

ಈಗ, ಏಳು ದಶಕಗಳ ನಂತರ, ಮೇ 16, 1949 ರಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರವು ಅಹಿತಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಕಹಿ ಹೋರಾಟವನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಭಾರತ, ಆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ – ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಆಫ್ ನೇಷನ್ಸ್ – ಸಂಘಟನೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. 1947 ರಲ್ಲಿ ನೆಹರೂ ಅವರು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಅನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ 1949 ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡ ಬದಲಾವಣೆಯು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಎಂದು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಿಂತ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ರಾಜಿಯಾಗಿದೆ.