ಅಮೆರಿಕದ ಪೌರತ್ವ ಹೋರಾಟದ ಹೀರೋ: ದಲೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಸೌಂಧ್ ಅವರ ಯಶೋಗಾಥೆ

ಫೆಬ್ರವರಿ 1, 2005ರಂದು, ಯುಎಸ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾನೂನು 109-22 ಎಂಬ ಅಸಾಧಾರಣ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಇದು ಯಾವುದೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಥವಾ ಮಿಲಿಟರಿ ನಾಯಕನ ಗೌರವಾರ್ಥವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ಜನಾಂಗೀಯ ಪೌರತ್ವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ, ಸಮಾನತೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ದಲೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಸೌಂಧ್. ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಅದೇ ದೇಶದ ಸಂಸತ್ತು, ಈಗ ಅವರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನ್ಯಾಯಯುತಗೊಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕನಸುಗಾರನ ಕಠಿಣ ಯಾತ್ರೆ

ದಲೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಸೌಂಧ್ 1919ರ ನಂತರ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅಧ್ಯಯನ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಕರಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಅವರ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೊಡುಗೆಗಳು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಬಲ ನೀಡಿದರೂ, ಅಮೆರಿಕನ್ ಸಮಾಜ ಅವರನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಮಾನವನಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಯುಎಸ್ ಪೌರತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ಏಷ್ಯನ್ನರು ಅರ್ಹರಲ್ಲ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.

ಏಷ್ಯನ್ನರು “ಸ್ವತಂತ್ರ ಬಿಳಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು” ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ, ಪೌರತ್ವ ನಿರಾಕರಣೆ ಕೇವಲ ಕಾನೂನು ತಡೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಗುರುತಿನ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯದ ಕ್ರೂರ ಪರಿಣಾಮಗಳು

ಈ ತಾರತಮ್ಯ ಸೌಂಧ್ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡಿತು. ಪೌರತ್ವ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ; ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಪಡೆದು ಬೆಳೆಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಕೊಯ್ಲು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಭೂಮಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೃಷಿ ನಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಹಾಯ ಸಿಗದೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದರು. ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಸಹ ಬಂದವು.

ಸೌಂಧ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾರತೀಯ ರೈತರು ಬಿಳಿ ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಂದ ಹಿಂಸೆ, ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ನಿಂದನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಹಲ್ಲೆಗಳು ನಡೆದವು, “ಹೊರಗಿನವರು” ಎಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಹಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಕುಟುಂಬವೂ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭದ್ರತೆ, ಸಮಾಜದ ದೂರ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಿತು.

ಹೋರಾಟದ ಬೆಂಕಿ: ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಾರ

ಈ ಅವಮಾನಗಳು ಸೌಂಧ್ ಅವರನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದವು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಬದಲಾವಣೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತ ಅವರು, ಸಮುದಾಯದಾದ್ಯಂತದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಭಾರತೀಯ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿ, ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಅಮೇರಿಕನ್ ಶಾಸಕರಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಲು ಇಂಡಿಯಾ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಆಫ್ ಅಮೇರಿಕಾವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ತೆರಿಗೆ ಪಾವತಿಸುವ, ಕೃಷಿ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವವರಿಗೆ ಜನಾಂಗದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪೌರತ್ವ ನಿರಾಕರಣೆ ಅನ್ಯಾಯ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿದರು.

ಹೋರಾಟ ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ದಣಿವರಿಯದ್ದು

1923ರ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಥಿಂಡ್ ಪ್ರಕರಣದ ತೀರ್ಪು ಭಾರತೀಯರನ್ನು “ಸ್ವತಂತ್ರ ಬಿಳಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು” ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪೌರತ್ವ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಸೌಂಧ್ ಮುಂದುವರಿದರು.

ಸೌಂಧ್ ಅವರ ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಪ್ರಚಾರದ ಫಲವಾಗಿ, ಲೂಸ್-ಸೆಲ್ಲರ್ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಹ್ಯಾರಿ ಟ್ರೂಮನ್ ಜುಲೈ 2, 1946ರಂದು ಸಹಿ ಹಾಕಿದರು. ಈ ಕಾನೂನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ 100 ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪೌರತ್ವ ನೀಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಸೌಂಧ್ ಅವರ ಯಾತನೆ, ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪವಿದು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಅನರ್ಹರು” ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕಾನೂನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು.

ಹೋರಾಟದ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಧನೆಗಳು

ಪೌರತ್ವ ಪಡೆದ ನಂತರ ಸೌಂಧ್ ಅವರ ಹೋರಾಟ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಹೊಸ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 16, 1949ರಂದು ಅಮೇರಿಕನ್ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಕ್ರಿಯರಾದರು. 1952ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ, 1956ರಲ್ಲಿ ಯುಎಸ್ ಹೌಸ್ ಆಫ್ ರೆಪ್ರೆಸೆಂಟೇಟಿವ್ಸ್‌ಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಅವರು ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಅಮೇರಿಕನ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೊದಲ ಏಷ್ಯನ್ ಅಮೇರಿಕನ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಮೊದಲ ಸಿಖ್ ಸದಸ್ಯರಾದರು. ಪೌರತ್ವ ನಿರಾಕರಿಸಿದ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮನ್ನಣೆ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆ

2005ರ ಕಾನೂನಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೌಂಧ್ ಅವರನ್ನು “ಅಮೆರಿಕನ್ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರವರ್ತಕ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಅಂಚೆ ಸೇವಾ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು “ದಿಲೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಸೌಂಡ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಕಟ್ಟಡ” ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಗೌರವ ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯನ್ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಪೌರತ್ವದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ ಹೋರಾಟದ ಔಪಚಾರಿಕ ಮನ್ನಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪೌರತ್ವ ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ಫಲಿತಾಂಶ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸೌಂಧ್ ಅವರ ಕಥೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.