ಹೃದಯದ ಕಿಚ್ಚು, ಸೇನೆಯ ಬೆಂಬಲ: ತೋಳುಗಳಿಲ್ಲದೆಯೇ ಆಕೆ ಯಶಸ್ಸಿನ ಶಿಖರವೇರಿದಳು

ಹಿಮಾಲಯದ ದೂರದ ಶಿಖರಗಳ ನಡುವೆ, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕಿಶ್ತ್ವಾರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಲಾಯ್ಧರ್ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ 2007ರ ಜನವರಿ 10 ರಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವೊಂದು ಜನಿಸಿತು. ಫೋಕೊಮೆಲಿಯಾ ಎಂಬ ಅಪರೂಪದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ತೋಳುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಜನಿಸಿದ ಆ ಮಗು, ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಉಸಿರಿನಿಂದಲೇ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಗ್ನಿ ಯಾವುದೇ ತಡೆಗೋಡೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಪಾದಗಳು, ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಅದ್ಭುತ ಸಮತೋಲನದ ಸಹಾಯದಿಂದಾಗಿ ಆಕೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಳು. ಕೈಗಳೇ ಇಲ್ಲದೆ ಮರಗಳನ್ನು ಏರುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದಂತಕಥೆಯಾದಳು. ಅದು ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ ಒಬ್ಬಳ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಎಂದು ಅಂದು ಬಹುಶಃ ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ಆಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಜಗದಗಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ದಿನ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ , ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿರುವ ತಾರೆ ಶೀತಲ್ ದೇವಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ.

2014ರಲ್ಲಿ, ಕಿಶ್ತ್ವಾರ್‌ನ ಮೊಘಲ್ ಮೈದಾನದ ಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರೈಫಲ್ಸ್ ಘಟಕವು ಆಕೆಯನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಗಮನಿಸಿತು. ಅಂಗವೈಕಲ್ಯದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಆಕೆಯ ಚುರುಕುತನ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯವು ಸೈನಿಕರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. ಸೇನೆಯು ಆಕೆಗೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ನೆರವು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಸಮಗ್ರ ಪೋಷಣೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ದೂರದ ಹಿಮಾಲಯದ ಆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಡದಂತೆ ಸೇನೆ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು. ನಂತರ ಬಂದ ಕ್ರೀಡಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕೂಡ ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಆಕೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರ. ಇದು ಶೀತಲ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತಿಭಾ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸಿತು.

2021ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮಾತಾ ವೈಷ್ಣೋ ದೇವಿ ದೇವಾಲಯ ಮಂಡಳಿ (SMVDSB) ಯ ತರಬೇತುದಾರರು ಕಿಶ್ತ್ವಾರ್‌ಗೆ ಸ್ಕೌಟಿಂಗ್‌ಗಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಶೀತಲ್ ಕೆಲವೇ ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮರ ಹತ್ತುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆರಗಾಗಿ ಹೋದರು. ಆಕೆಯ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಅವರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಕತ್ರಾದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಕೀರ್ಣಕ್ಕೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆತಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸಮಯದ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್, ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆ ತರಬೇತಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡದ್ದು ತನ್ನ ಬಲಗಾಲಿನಿಂದ – ಅಂದರೆ ಅಂದು ಜಗತ್ತು ಇನ್ನೂ ನೋಡದ ಅದ್ಭುತ ತಂತ್ರವೊಂದರ ಜನ್ಮವಾಯಿತು ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು.

ತೋಳುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಅಭಿಲಾಷಾ ಚೌಧರಿ ಮತ್ತು ಕುಲದೀಪ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬ ತರಬೇತುದಾರರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಶೀತಲ್ ಕಾಲಿನಿಂದ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿಯುವುದು, ಸ್ನಾಯುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವುದು, ಭುಜ ಮತ್ತು ದವಡೆಯ ಬಲದ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ದಾರವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದನ್ನು ಕಲಿತಳು. ಪ್ಯಾರಾ-ಆರ್ಚರಿ ತಜ್ಞರು ಆಕೆಯ ಬಯೋಮೆಕಾನಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು “ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ” ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದರು. ಆಕೆಯ ಪ್ರಗತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು – ಆಕೆಯ ಸ್ಕೋರ್‌ಗಳು ಭಾರತದ ಉನ್ನತ ಪ್ಯಾರಾ-ಆರ್ಚರ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಏರಿತು.

ಕೇವಲ 16  ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 2023ರಲ್ಲಿ ಜೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ವಿಶ್ವ ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆ ಪ್ಯಾರಾ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಜಾಗತಿಕ ಗಮನ ಸೆಳೆದಳು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದು, ತೋಳಿಲ್ಲದ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ವಿಶ್ವ ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದಳು. ಮಿಶ್ರ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ, ಮಹಿಳಾ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಕಂಚು ಪಡೆದಳು. ಅದೇ ವರ್ಷ ಏಷ್ಯನ್ ಪ್ಯಾರಾ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿ ಗೆದ್ದು ವಿಶ್ವದ ನಂ.1 ಶ್ರೇಯಾಂಕಕ್ಕೇರಿದಳು. ಪ್ಯಾರಿಸ್ 2024ರ ಪ್ಯಾರಾಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದಳು.

2024ರ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಪ್ಯಾರಾಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ರಾಕೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಜೊತೆಗೆ ಮಿಶ್ರ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಕಂಚು ಪದಕ ಗೆದ್ದಳು – ಭಾರತದ ಅತಿ ಕಿರಿಯ ಪ್ಯಾರಾಲಿಂಪಿಕ್ ಪದಕ ವಿಜೇತೆಯಾದಳು (17 ವರ್ಷ). ರ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ರೌಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ 703 ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವ ದಾಖಲೆಯ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.

2025ರಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಯಶಸ್ಸು ಶಿಖರಕ್ಕೇರಿತು: ಗ್ವಾಂಗ್‌ಜು ವರ್ಲ್ಡ್ ಪ್ಯಾರಾ ಆರ್ಚರಿ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಯುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದು ಮೊದಲ ತೋಳಿಲ್ಲದ ಮಹಿಳಾ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆದಳು (ಓಝ್ನೂರ್ ಕ್ಯೂರ್ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ). ತಂಡದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ, ಮಿಶ್ರ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಕಂಚು ಸೇರಿಸಿದಳು. ಅದೇ ವರ್ಷ ಸಮರ್ಥ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಪ್ಯಾರಾ-ಅಥ್ಲೀಟ್ ಆಗಿ ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು – ಸಮರ್ಥ ಬಾಲಕಿಯರ ಟ್ರಯಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ 703 ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದಳು!

ಇಂದು ಮಾತಾ ವೈಷ್ಣೋ ದೇವಿ ದೇವಾಲಯ ಮಂಡಳಿಯು ಆಕೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸಮಯ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯು ಆಕೆಯ ಮೂಲ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ.

ಹಿಮಾಲಯದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ವಿಶ್ವ ವೇದಿಕೆಯವರೆಗಿನ ಶೀತಲ್‌ ದೇವಿಯ ಪಯಣವು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನು ಕೊರತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದರಿಂದಲ್ಲ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಕಿಚ್ಚಿದೆ  ಎಂಬುದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು  ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಆಕೆಯ ಕಥೆಯು ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ, ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸುವ ದೃಢತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.