ಮೇವಾರದ ಭವಿಷ್ಯವಾದ ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪನ್ನಾ ಡೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಳು!

ಜನವರಿ 30, 1528 ರಂದು ಮೇವಾರದ  ರಜಪೂತ ದೊರೆ ರಾಣಾ ಸಂಗ (ಮಹಾರಾಣಾ ಸಂಗ್ರಾಮ್ ಸಿಂಗ್ I) ಮರಣದ ನಂತರ ಮೇವಾರ  ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಾಣಬೇಕಾಯಿತು. ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತ ಅಧಿಕಾರ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮೇವಾರದ ವೈಭವವು ಮಸುಕಾಯಿತು. ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆ ರಾಣಾ ಸಂಗನ ಮಗ ಮತ್ತು ಮೇವಾರದ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಯುವ ರಾಜಕುಮಾರ ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಈ ಮಹಿಳೆಯೇ ಪನ್ನಾ ಡೈ. ಅವಳು ರಾಣಿ ಅಲ್ಲ. ಅವಳು ರಾಜಕುಮಾರನ ದಾದಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಧಾಯ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್‌ನ ಆರೈಕೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ವಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ರಾಜಮನೆತನಗಳಲ್ಲಿ, ಧಾಯಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎರಡನೇ ತಾಯಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಮಗುವಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಆಕೆ ಧಾರೆಯೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಮಾರ್ಚ್ 8, 1535 ರಂದು ತಾಯಿ ರಾಣಿ ಕರ್ಣಾವತಿಯವರ ಮರಣದ ನಂತರ, ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್ ಪನ್ನಾ ಡೈ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತನಾದ. ಉದಯ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಅವರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪನ್ನಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಪ್ರಬಲ ಶತ್ರುಗಳು ಆತನನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆಂದು ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಬನ್ವೀರ್ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ. ಆತ ರಾಣಾ ಸಂಗನ  ಅಳಿಯ. ರಾಣಾ ಸಂಗನ  ಎರಡನೇ ಮಗನಾಗಿದ್ದ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ 1536 ರಲ್ಲಿ ಮೇವಾರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಈತ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪಡೆಯಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬನ್ವೀರ್  ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯನನ್ನು ಸಾಯಿಸಿದ್ದ, ಈಗ ಆತನ ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಉದಯ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ದೊಡ್ಡ ತಡೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. 

ಬನ್ವೀರ್‌ ಹೊಂದಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಸುದ್ದಿ ಅರಮನೆಯ ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹರಡಿತು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಒಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಸೇವಕ ಪನ್ನಾ ಡೈಯತ್ತ ಧಾವಿಸಿ, ಬನ್ವೀರ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರದ ಹಸಿವನ್ನು ತಣಿಸಲು ಉದಯ್‌ ಸಿಂಗ್ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲು ಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಆಕೆಗೆ ನೀಡಿದ. ಪನ್ನಾ ಡೈ ತಕ್ಷಣ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಆಕೆಗೆ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಲು ಕೂಡ ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕೂಡ ಆಕೆಗೆ ಕರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಗುವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಯಾವುದೇ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೂ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಮಾರು 14 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ  ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾರಕ ಬೆದರಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದ ಪನ್ನಾ ಡೈ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಬಲ್ಲಂತಹ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.

ಅವಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಸೇವಕರನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು. ಕೆಲವು ವೃತ್ತಾಂತಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್‌ನನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಸೇವಕರು ಗುಪ್ತ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಜಾರಿಕೊಂಡು ಬನ್ವೀರ್‌ನ ಬೆಂಬಲಿಗರ  ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ರಾಜಕುಮಾರ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಪನ್ನಾ ಡೈ ಕೋಣೆಗೆ ಮರಳಿದರು.

ನಂತರ ಆಕೆ ಅಂತಿಮ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾದಳು.

ಅವಳು ರಾಜಕುಮಾರನ ವಯಸ್ಸಿನವನೇ ಆದ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗ ಚಂದನ್‌ನನ್ನು ರಾಜಮನೆತನದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿದಳು. ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ, ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬನ್ವೀರ್‌ ಕೋಣೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದ. ಆ ಹುಡುಗ ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂದು ನಂಬಿದ ಬನ್ವೀರ್ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ.

ಪನ್ನಾ ಡೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನ ಸಾವನ್ನು ನೋಡಿದಳು, ಆದರೆ ಅವಳು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಳು. ಅವಳು ಕೂಗಾಡಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಮೌನವೇ ಬನ್ವೀರ್‌ಗೆ ತಾನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

ಆದರೆ, ಸತ್ತ ಮಗು ಪನ್ನಾ ಡೆ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಗ, ಮೇವಾರದ ನೈಜ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ತ್ಯಾಗ ಅಪಾರವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ತಾಯಿ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದಳು. 

ಈ ನಡುವೆ, ರಾಜಕುಮಾರನು ಕುಂಭಾಲ್‌ಗಢದ ಅಸಾಧಾರಣ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದ., ಅಲ್ಲಿ ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್ ವೇಷ ಮರೆಸಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ. ಕ್ರಮೇಣ, ಆಸ್ಥಾನದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಕಳೆದವು, ಮತ್ತು ನಂತರ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ, 1540 ರಲ್ಲಿ, ಮೇವಾರದ ಆಡಳಿತ ಪ್ರಮುಖರು ಬನ್ವೀರ್ ವಿರುದ್ಧ ಒಗ್ಗೂಡಿದರು, ಮತ್ತು ಅವನು ಸೋಲನುಭವಿಸಿದನು. ಉದಯ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮೇವಾರ್‌ನ ಆಡಳಿತಗಾರನಾಗಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಪನ್ನಾ ಡೆ ಅವರ ತ್ಯಾಗದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮೇವಾರ ಸರಿಯಾದ ರಾಜನನ್ನು ಪಡೆಯಿತು,  ಒಂದು ವೇಳೆ ಪನ್ನಾ ಡೈ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಮೇವಾರದ ಇತಿಹಾಸವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಹಾದಿಯನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು, ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ, ಅವಳ ಹೆಸರು ನಿಷ್ಠೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಕ್ತಿಗೆ ಸಮಾನಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ.