ಕಾರ್ಗಿಲ್‌ ವೀರ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಸ್ಮರಣೆ: ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ವೀರೋಚಿತ ಹೋರಾಟ

ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಡುಗಳು, ಮೈನಸ್ ಡಿಗ್ರಿ ಚಳಿ, ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಸಾವಿನಂತೆ ಅಡಗಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಬಂಕರ್‌ಗಳು! ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಟ್ಟರೆ ತನ್ನ ಜೀವ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಆತ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಆತನೇ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಧೀರ ಸೈನಿಕ ಹವಿಲ್ದಾರ್ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್, 1999 ರ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದವರು. ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಜೂನ್ 13, 1999 ರ ರಾತ್ರಿ ಡ್ರಾಸ್ ಸೆಕ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ “ಹಂಪ್” ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಸೆಕ್ಷನ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಆಗಿದ್ದರು, ಅವರ ಕಥೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವ ಧೈರ್ಯದ ಸಾಹಸಗಾಥೆ.

ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ: ಟೋಲೋಲಿಂಗ್ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲು!

1999 ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಒಳನುಸುಳುಕೋರರನ್ನು (18 ಗ್ರೆನೇಡಿಯರ್‌ಗಳು) ಓಡಿಸಲು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಕೈಗೊಂಡ ‘ಆಪರೇಷನ್ ವಿಜಯ್’ ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಒಂದು ಸಾಹಸವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಲಡಾಖ್‌ನ ಡ್ರಾಸ್ ಸೆಕ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಾರು 16,000 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಪರ್ವತ ಶಿಖರ ಮತ್ತು ರೇಖೆಯಾದ ಟೋಲೋಲಿಂಗ್ ಅನ್ನು 2 ರಜಪೂತ ರೈಫಲ್ಸ್ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಲ ತುಂಬಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಟೋಲೋಲಿಂಗ್‌ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ‘ಹಂಪ್’ ಬಿಂದುವಿನಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಶಿಖರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಡ್ರಾಸ್ ಸೆಕ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಮಹತ್ವದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವಾದ ಪಾಯಿಂಟ್ 5140 ಅನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. 18 ಗ್ರೆನೇಡಿಯರ್ಸ್ ವಿಭಾಗವು ಈ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಹವಿಲ್ದಾರ್ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಪಡೆಯ ಮುಂದೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗೋಡೆಯಂತೆ ನಿಂತರು.

ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮಿಂಚಿನ ದಾಳಿ

ಜೂನ್ 13 ರಂದು ರಾತ್ರಿ 10 ಗಂಟೆಗೆ 18 ಗ್ರೆನೇಡಿಯರ್‌ಗಳಿಗೆ “ಹಂಪ್” ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಹಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಹೆಚ್ಚು ಭದ್ರವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಶ್ರೀನಗರ-ಲೇಹ್ ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಯುದ್ಧ ತಂತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಶತ್ರುಗಳ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಬೆಟ್ಟದ ಲಂಬ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ‘ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳುವ’ ಮೂಲಕ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಅವರು ಆದೇಶಿಸಿದರು. “ನೀವು ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಭಾಗದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು, ಅವರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾವಿನ ಗುಹೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು.

ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ವೀರೋಚಿತ ಪ್ರಯಾಣ

ಜೂನ್ 14 ರಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 01:30 ಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಬೆಟ್ಟದ ಲಂಬ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ‘ಹಂಪ್’ ಶಿಖರದ ಹಿಂದಿನಿಂದ ತೆವಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದನ್ನು ಶತ್ರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರು ಶತ್ರು ಬಂಕರ್‌ಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದರು. ಅವರ ದೇಹವು ಗುಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 02:45 ಕ್ಕೆ, ಅವರ ಜೀವವು ದೀಪದಂತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರು ಚಿರತೆಯಂತೆ ಶತ್ರು ಬಂಕರ್, ಸಂಗರ್‌ಗೆ ಹಾರಿ, ಒಳಗಿದ್ದ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಗ್ರೆನೇಡ್ ಅನ್ನು ಎಸೆದರು. ಸ್ಫೋಟವು ಬಂಕರ್ ಅನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ಒಳಗಿದ್ದ ಮೂವರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ 3 ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅವರು ಶತ್ರು ಬಂಕರ್ ಅನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಿ, ತನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ “ಮುಂದೆ ಮುನ್ನಡೆಯಿರಿ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಅವರ ದೇಹವು ಸಹಕರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ‘ಹಂಪ್’ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿಜಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಹವಾಲ್ದಾರ್ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು. ಅವರು ಸಾವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ತೋರಿಸಿದ ಈ ಧೈರ್ಯದಿಂದಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳು ‘ಹಂಪ್’ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಇದು ಕೇವಲ ಬಂಕರ್ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಕ್ರಮಣದ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಹೊಡೆತವಾಗಿತ್ತು.

ವೀರ ಚಕ್ರ: ಅಜೇಯ ಸಹಿ

ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಅಚಲ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ “ವೀರ ಚಕ್ರ”ವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಕಾರ್ಗಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಬಂದೂಕುಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬಂದಿಲ್ಲ; ಉಧಮ್ ಸಿಂಗ್‌ರಂತಹ ಜವಾನರು ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಸುರಿಸಿದ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಅವರ ಹೆಸರು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.