ದಿವ್ಯಾಂಗ ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಬೆನ್ನನ್ನು ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್. ಪಿಂಗಲ್ವಾರ ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ಪುರಾನ್ ಅವರು ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬ ದಿವ್ಯಾಂಗ ಮಗುವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ರೀತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದು, ಈ ಲೇಖನದ ಮೂಲಕ, ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಯಾರು ಮತ್ತು ಪಿಂಗಲ್ವಾರ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯೋಣ.
1934 ರ ವರ್ಷ, ಶೀತ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ. ಲಾಹೋರ್ನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗುರುದ್ವಾರ ಡೆಹ್ರಾ ಸಾಹಿಬ್ನ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ನೆರಳುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು, ಯಾರೋ ಕಟ್ಟು ತರಹದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ, ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು. ಮರುದಿನ ಲಾಹೋರ್ ಬೆಳಗಿನ ಮೊದಲ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು ಗುರುದ್ವಾರ ಡೆಹ್ರಾ ಸಾಹಿಬ್ನ ಬೃಹತ್ ಮರದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು, ನಡೆಯಲು ಅಥವಾ ತನ್ನ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಆರಂಭಿಕ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಇದ್ದವು.
ಮರುದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಮಗುವಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು. ಮಗು ಅಜೀರ್ಣದಿಂದ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ, ಮುಟ್ಟಲು ಸಹ ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಗುವಿನ ಇಡೀ ದೇಹವು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ನೊಣಗಳು ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಗುರುದ್ವಾರದ ಭಕ್ತರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು, ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಬ್ರೆಡ್ ಅಥವಾ ಹಾಲು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಗುರುದ್ವಾರದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಗ್ರಂಥಿ ಜಥೇದಾರ್ ಆಚಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಮೌನವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳಗಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಭೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿದರು. ಸಹೋದರರೇ, “ಈ ಮಗುವಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ?” ಮೌನವಿತ್ತು. ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ನಂತರ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒಬ್ಬ ಯುವಕನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು – ಅವನೇ ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್. ಅವನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಗುರುದ್ವಾರದ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದ – ಲಂಗರ್ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಥೇದಾರ್ ಮಗುವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿ, “ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್… ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಅದು 1934… ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಒಂದಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಮಗು ಕೊಳಕಾಗಿದ್ದ, ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಭಗತ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಹೊಳೆಯಿತು. ತಕ್ಷಣ ಮಗುವಿಗೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ಊಟ ಹಾಕಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಹೆಸರಿಟ್ಟ – ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್.
ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಸ್ವಂತ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ಆ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಧನ ಖರೀದಿಸುವಷ್ಟು ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ, ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮುಂದಿನ 14 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಪುರಾನ್ ಜಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ – ಅದು ಅಮೃತಸರದ ಬೀದಿಗಳಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಲಾಹೋರ್ನ ರಸ್ತೆಗಳಾಗಲಿ – ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಜನರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, “ನೋಡಿ, ಒಬ್ಬ ಹುಚ್ಚ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹುಚ್ಚನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ” ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಪುರಾನ್ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅನ್ನು “ತನ್ನ ಹಾರ” ಮತ್ತು “ತನ್ನ ಪ್ರಪಂಚ” ಎಂದು ಕರೆದರು. ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪುರಾನ್ ಜಿಯ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಪುರಾನ್ ಜಿ ಎಂದಿಗೂ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅವನಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಗಲೀಜನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು..
ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ನಂತರ 1947 ರ ವರ್ಷ ಬಂದಿತು. ವಿಭಜನೆಯ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಲಾಹೋರ್ನಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಪುರಾನ್ ಜಿ ಲಾಹೋರ್ನಿಂದ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಬೆಂಗಾವಲು ಪಡೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಮೃತಸರ ತಲುಪಿದರು. ಅಮೃತಸರ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಂಡದ್ದು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಲಭೆಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದವು, ಅರ್ಧ ಕೊಳೆತ ದೇಹಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಅಂಗವಿಕಲರಾದ ಜನರು, ರೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಗತಿಕ ವೃದ್ಧರು ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅವರು ಅಮೃತಸರ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ ಮತ್ತು ಬೀದಿಗಳಿಂದ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಮನೆ ಅಥವಾ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಮೃತಸರದ ಖಾಲ್ಸಾ ಕಾಲೇಜಿನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಟೆಂಟ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಟೆಂಟ್ ಮೊದಲ ‘ಪಿಂಗಲ್ವಾರ’ (ಅಂಗವಿಕಲರಿಗೆ ಮನೆ) ಆಯಿತು. ಅವರು ಕುಷ್ಠರೋಗ ರೋಗಿಗಳ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ತೊಳೆದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಿರ್ಗತಿಕ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದರು. ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಗಾಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ನಗರದ ಕಸದಿಂದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಕಾಗದವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ, ಆ ಹಣವನ್ನು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯೆಂದರೆ, 1948 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ, ಪಿಂಗಲ್ವಾರಾದ ಅಧಿಕೃತ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಅವರಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ 14 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾರವಾಗಿದ್ದ ಅದೇ ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಹಾಕಿದರು.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಆ 4 ವರ್ಷದ ಅಂಗವಿಕಲ ಮಗುವನ್ನು (ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್) ನಾನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ‘ಪಿಂಗಲ್ವಾರಾ’ ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪುರಾನ್ ತಮ್ಮ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಏಕೈಕ ಸಂಪತ್ತು ಸಮಾಜವು ‘ಕಸ’ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರು.
ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೇವೆಗಳಿಗಾಗಿ 1981 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಅವರಿಗೆ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅವರು ಆಗಸ್ಟ್ 5, 1992 ರಂದು ನಿಧನರಾದರು. ಅವರು ಸಾಯುವಾಗ, ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರು. ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ನಿರ್ಗಮನದ ನಂತರ, ಪಿಂಗಲ್ವಾರದ ಸೇವಕಿ ಬೀಬಿ ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಕೌರ್, ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಂತೆಯೇ ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ವರ್ಷ 2001, ಮೇ 13, ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ನಿಧನರಾದರು.
ಪ್ಯಾರಾ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಕಥೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪಿಂಗಲ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎತ್ತರದ ಆಲದ ಮರದಂತೆ, ಪಿಂಗಲ್ವಾರ ಸಾವಿರಾರು ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಅಚಲ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತು ದೂರವಿಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನು ಭಗತ್ ಪುರಾನ್ ಸಿಂಗ್ ತನ್ನ ದೇವರೆಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
Admin
ಸಮಾಜದ ಉತ್ತಮ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾಜ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ ತಲುಪಿಸುವವರು ನಾವಾಗಬಾರದೇಕೆ?
ನ್ಯೂಸ್ 13 ಸಮಾಜದ ಧನಾತ್ಮಕ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ.
News13 strives to publish and promote positive news/happenings and nationalistic thoughts. Join hands with us in this constructive cause. We hope and expect your co-operation in this objective of broadcasting news that shall keep up with quality journalism.
