ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನೇ ಎರಡು ದಿನ ಕತ್ತಲಕೂಪಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ್ದ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ 

ಆಗಸ್ಟ್ 15, 1947 ರಂದು ದೇಶವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿತು, ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಸತ್ಯವಿತ್ತು. ದೇಶವು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾದಾಗ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಅವರು ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೊದಲೇ ರಾಡ್‌ಕ್ಲಿಫ್  ವಿಭಜನಾ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರ ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈ ಗುಪ್ತ ಸತ್ಯವು ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ದೂಡಿತು. 

ಜೂನ್ 3, 1947 ರಂದು, ಭಾರತದ ಕೊನೆಯ ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಲಾರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಭಾರತದ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ, ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ನಿಜವಾದ ಕಥೆಯೊಂದು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಗಡಿಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಕಾಲಿಡದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನ್ಯಾಯವಾದಿ ಸಿರಿಲ್ ರಾಡ್‌ಕ್ಲಿಫ್‌ಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. 400 ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಐದು ವಾರಗಳ ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ನಕ್ಷೆಗಳು, ಜನಸಂಖ್ಯಾ ದತ್ತಾಂಶ ಮತ್ತು ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಾಡ್‌ಕ್ಲಿಫ್ ಆತುರದಿಂದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಲಗಳು, ಮನೆಗಳು ಸಹ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು: “ನಾವು ಯಾವ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ?” ಆದರೆ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ರಾಡ್‌ಕ್ಲಿಫ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೊದಲು ವಿಭಜನಾ ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಲಾರ್ಡ್ ಲೂಯಿಸ್ ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಅವುಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಈ ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ದೆಹಲಿಯ ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಲಾಕ್ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು, ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರ ನಂತರವೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಆದೇಶ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಮತ್ತು ಆಘಾತಕಾರಿ ತಿರುವು ಬಂದಿತು. ಆಗಸ್ಟ್ 15, 1947 ರಂದು ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದಾಗ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಅವರ ಗ್ರಾಮ, ನಗರ ಅಥವಾ ಜಿಲ್ಲೆ ಯಾವ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆಗಸ್ಟ್ 17 ರಂದು ಲೈನ್ ಅನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ವದಂತಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಯವು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿತ್ತು. ಮಾಜಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಜಸ್ವಂತ್ ಸಿಂಗ್ ತಮ್ಮ “ಜಿನ್ನಾ: ಇಂಡಿಯಾ, ಪಾರ್ಟಿಷನ್, ಇಂಡಿಪೆಂಡೆನ್ಸ್” ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, “ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಗಡಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಗೊಂದಲವು ಹಿಂಸಾಚಾರ, ವದಂತಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದರು, ಮತ್ತು ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯು ಬೇಗನೆ ಭಯಾನಕ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು.”

ಈ ರಹಸ್ಯವು ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಯೋಜನೆಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಗುಪ್ತ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಸ್ಟಾನ್ಲಿ ವೋಲ್ಪರ್ಟ್ ತಮ್ಮ “ಶೇಮ್‌ಫುಲ್ ಫ್ಲೈಟ್” ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡುವ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗಾವಣೆಯನ್ನು “ಅದ್ಭುತ ನೆಪ”ವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್‌ಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ರಾಡ್‌ಕ್ಲಿಫ್ ಸ್ವತಃ ತುಂಬಾ ವಿಚಲಿತರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಆತುರವು ಕೇವಲ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಈ ಗೊಂದಲ ಹರಡದಿದ್ದರೆ, ಅನೇಕ ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು.

ಇಂದು, ಈ ಕಥೆಯು ರಾಜಕೀಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ದುರಹಂಕಾರ ಎಷ್ಟು ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮೌಂಟ್‌ಬ್ಯಾಟನ್ ಯೋಜನೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇಡೀ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನೇ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ ಆತುರದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಆತುರವು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಭಜನೆಯ ಈ ನೋವಿನ ಪರಂಪರೆ ಇನ್ನೂ ಉಪಖಂಡದ ರಾಜಕೀಯ, ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾನವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು.

ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನೂ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ: ಇದು ಕೇವಲ ಆತುರವೇ ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ತಂತ್ರವೇ? ಇದು ಇನ್ನೂ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಸತ್ಯ.