ಸುಬೇದಾರ್ ಖಾಜನ್ ಸಿಂಗ್: ಎರಡು ಬಾರಿ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ ಪಾಕ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಓಡಿಸಿದ ಧೀರ

1965 ರ ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಡೋಗ್ರಾಯ್ ಕದನದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ 3 ಜಾಟ್ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ ಅದಮ್ಯ ಸಾಹಸದ ಮೂಲಕ ಯುದ್ಧ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹೊಸ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಈ ವಿಜಯದ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಸರು ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಸಾಹಸ, ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ ಕೌಶಲದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಶತ್ರುವಿನ ಬಲವಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಲನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಿದರು. ಡೋಗ್ರಾಯ್ ಲಾಹೋರ್‌ನ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪಟ್ಟಣ. ಇದರ ಸಮೀಪ ಇಚ್ಚೋಗಿಲ್ (ಬಿಆರ್‌ಬಿ) ಕಾಲುವೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ಇಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಬಂಕರ್‌ಗಳು, ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ 54 ಇನ್ಫೆಂಟ್ರಿ ಬ್ರಿಗೇಡ್‌ಗೆ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. 3 ಜಾಟ್ ಬೆಟಾಲಿಯನ್‌ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಎದುರಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ 16 ಪಂಜಾಬ್ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ ಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು .ಡೋಗ್ರಾಯ್ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ದಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, 5 ಮತ್ತು 6 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1965 ರಾತ್ರಿ, ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ 3 ಜಾಟ್ ಬೆಟಾಲಿಯನ್‌ನ ‘ಬಿ’ ಕಂಪೆನಿಯ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಂಪೆನಿ ಗುರಿಯ ಸಮೀಪ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಒಂದು ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ಭಯಂಕರ ಗುಂಡಿನ ಮಳೆಗರೆಯತೊಡಗಿತು. ಗುಂಡುಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಂಡು ನೇರವಾಗಿ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಹೆಲ್ಮೆಟ್‌ಗೆ ಬಡಿದಿತ್ತು. ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಅವರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿತು, ಆದರೆ ಗುಂಡಿನ ಏಟಿನಿಂದ ಅವರ ತಲೆಗೆ ಗಂಭೀರ ಗಾಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಮಯ ಅವರು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನರಾದರು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸೈನಿಕ ಅಂತಹ ಗಾಯದ ನಂತರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವರು ಯುದ್ಧದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರು. ಶತ್ರುವಿನ ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿಯ ಮೇಲೆ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅದನ್ನು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ಕಷ್ಟವೆಂದು ಅರಿತರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಒಬ್ಬರೇ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆದರು. ಶತ್ರುವಿನ ನಿರಂತರ ಗುಂಡು ಹಾರಾಟದ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದರು. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುವ ಮಾರ್ಗ ತೆರೆಯಿತು.

ಈ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಕಂಪೆನಿ ಕಮಾಂಡರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಮುಖಾಮುಖಿ ಎದುರಾಯಿತು. ಎದುರೆದುರಿನ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಕೆಳಗುರುಳಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಶತ್ರುವಿನ ಮುಂಚೂಣಿ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತತ್ತರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರ ಮನೋಬಲ ಕುಸಿಯಿತು.ಆದರೆ ಯುದ್ಧ ಅಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲುವೆ ಸೇತುವೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತೆ ಭಾರಿ ಗುಂಡು ಹಾರಾಟ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಶತ್ರುವು ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ತಡೆಯಲು ನಿರಂತರ ಪ್ರತಿರೋಧ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ವತಃ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು. ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಮನೋಬಲ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ದಾಳಿಯ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿ ಶತ್ರುವಿನತ್ತ ಮುಂದುವರೆದರು.ಈಗ ಯುದ್ಧ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡೂ ಪಕ್ಷದ ಸೈನಿಕರು ಬಂಕರ್ ಮತ್ತು ಕಂದಕಗಳಲ್ಲಿ ಎದುರೆದುರಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬಯೋನೆಟ್ ಮತ್ತು ಕೈಜಟ್ಟುಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯೂ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಭಯಂಕರ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು.

ಆದರೂ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ತಮ್ಮ ಜವಾನರೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರೆದು ದಾಳಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕಾಲ ಸಮೀಪದಿಂದ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ಶತ್ರುವನ್ನು ಒಂದೊಂದೇ ಕಂದಕ ಮತ್ತು ಬಂಕರ್‌ನಿಂದ ಹೊರಹಾಕತೊಡಗಿದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ನಿರಂತರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯತೊಡಗಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ‘ಬಿ’ ಕಂಪೆನಿ ತನ್ನ ನಿಯೋಜಿತ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅಷ್ಟೊಂದು ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧದ ನಡುವೆಯೂ ಕಂಪೆನಿಯು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ನಷ್ಟದೊಂದಿಗೆ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ವೀರತೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.ಡೋಗ್ರಾಯ್ ಕದನದಲ್ಲಿ 3 ಜಾಟ್ ಬೆಟಾಲಿಯನ್‌ನ 58 ಸೈನಿಕರು ಬಲಿದಾನವಾದರು (ಇದರಲ್ಲಿ 4 ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದರು) ಮತ್ತು 157 ಸೈನಿಕರು ಗಾಯಗೊಂಡರು (ಇದರಲ್ಲಿ 6 ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು 4 ಜೆಸಿಒಗಳು ಸೇರಿದ್ದರು). 54 ಇನ್ಫೆಂಟ್ರಿ ಬ್ರಿಗೇಡ್‌ನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. 108ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು (ಇದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಸಹ ಇದ್ದರು). ಸುಮಾರು 300 ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ಹತರಾದರು.ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ವೀರತೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಹಸದ ಉದಾಹರಣೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಯುದ್ಧ ನಾಯಕತ್ವದ ಉತ್ತಮ ಮಾದರಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರು ಸ್ವತಃ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಹೋರಾಡಿದರು, ಗಂಭೀರ ಗಾಯಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಸೈನಿಕರ ಮನೋಬಲವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಶತ್ರುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿ ಇಡೀ ದಾಳಿಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಪ್ರಗತಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಕರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಅಸಾಧಾರಣ ಶೌರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವೀರ ಚಕ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು.ಇಂದಿಗೂ ಡೋಗ್ರಾಯ್ ಕದನದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಓದುವಾಗ ಸುಬೇದಾರ್ ಖಜಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಹೆಸರು ತಲೆಗೆ ಗುಂಡು ತಗುಲಿದರೂ, ಎರಡು ಬಾರಿ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ ಮತ್ತು ಎದುರೆದುರಿನ ಭಯಂಕರ ಹೋರಾಟದ ನಡುವೆಯೂ ಮುಂಚೂಣಿ ಬಿಡದ ವೀರ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ವೀರತೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನ್ಯದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ — ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಪರಮ, ಮತ್ತು ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೈನಿಕ ತನ್ನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.